Millennium Travels

Bij aankomst in de christelijke Zulu kerk  was luid gezang te horen. Eenmaal binnen werden we hartelijk verwelkomd door de pastor en de kerkgemeenschap. Het bleek  al snel dat dit zondagochtend ritueel een belangrijk maar vooral ook een leuke emotionele uitlaatklep is voor iedereen.
Mensen zoeken elkaar op, vinden steun bij elkaar en delen hun geloof. Dit zorgt voor verbondenheid dat leidt tot een sterk gemeenschapsgevoel en wij voelden ons dan ook enorm welkom bij deze ´big family´.
Dolenthousiast werden we dan ook naar voren geroepen om ons  voor te stellen en een liedje te zingen. Hoewel onze versie van ´Zie de maan schijnt door de bomen´ en ´Sinterklaaskapoentje´ ietwat verbleekte bij de rest,  leken ze het oprecht leuk te vinden. Uit dank voor onze komst  spraken de pastor en onze projectleider hun zegeningen, dank en goede wensen over ons uit. Het was heel speciaal om te merken dat we meteen gerespecteerd en gewaardeerd werden.

Wat verder opviel was de levensvreugde. Hoe slecht wij ook vinden dat zij het hebben, tijdens  de dienst zagen we vooral de kracht en het geluk dat aanwezig was. Zo was er een meisje van zeventien jaar die met een dijk van een stem en vol overtuiging haar geloof uitsprak. Hiermee  inspireerde ze haar leeftijdsgenoten en kwamen onderwerpen als gezondheid en seksualiteit aan bod. Op deze manier speelt de kerk een rol in de vorming  van jongeren,  maar is daarnaast juist ook een plek van samenkomst en gezelligheid.

Sanibona!

Esmee en Lieke